USD 50,4197 %0,05
EURO 55,5662 %0,20
GRAM ALTIN 6.253,94 %0,23
Hava Durumu İSTANBUL 14,8° Çok Bulutlu
Köşe Yazıları Nurgül Eren Her Çocuk Komutla mı Öğrenir? I Nurgül Eren Yazdı
Nurgül Eren
Nurgül Eren

Her Çocuk Komutla mı Öğrenir? I Nurgül Eren Yazdı

Bir çocuk cimnastik parkuruna katılmak istemediğinde ne yapmalı? Nurgül Eren, kısa yönergelerin ve seçim hakkının katılımı nasıl desteklediğini yazıyor.

Her Çocuk Komutla mı Öğrenir? I Nurgül Eren Yazdı

Çocuklarla çalışırken bazen en çok zorlandığımız an, bir hareketi öğretmeye çalıştığımız an değil, çocuğun o hareketi yapmak istemediği andır. Hazırladığımız parkura katılmayan, verdiğimiz yönergeleri takip etmeyen, bazen kendini yere bırakan ya da tam tersini yaparak bizimle adeta inatlaşan çocuklarla karşılaşabiliyoruz. Böyle anlarda ister istemez kendimize şu soruyu soruyoruz: Ne yapmalıyız? Israr mı etmeliyiz, yoksa kendi hâline mi bırakmalıyız?

Bir cimnastik antrenörü olarak özellikle 3-5 yaş grubundaki çocuklarla çalışırken bu durumları sıkça gözlemliyorum. Her çocuk aynı şekilde öğrenmiyor, aynı hızda uyum sağlamıyor ve her zaman kendisinden beklenen şeyi yapmak istemiyor. Bazen bir çocuk parkuru heyecanla tamamlarken diğeri kenarda oturup arkadaşlarını izlemeyi tercih ediyor. Bir başkası ise parkuru yapmak yerine kendi oyununu kurmak istiyor.

İlk bakışta bu davranışları dinlememek ya da etkinliğe katılmamak olarak değerlendirebiliriz. Oysa bu yaşlarda çocuklar bağımsızlıklarını keşfediyor, kendi kararlarını vermek istiyor ve sınırları tanımaya çalışıyorlar. Bazen ne istediğini anlatamamak, bazen etkinliğe hazır hissetmemek, bazen de sadece kendi seçimini yapmak istemek bu davranışların arkasında olabilir.

Elbette bu, her istediğini yapmasına izin vermek anlamına gelmiyor. Çocukların güvenliğini sağlamak, belirli kurallar koymak ve sınırları öğretmek bizim sorumluluğumuz. Ancak bunu yaparken her çocuğun aynı komutla harekete geçmesini beklemek de doğru değil.

Bazen uzun uzun anlatmak yerine kısa bir yönerge vermek, bazen seçim hakkı tanımak çok daha etkili olabiliyor. “Bu parkuru yapacaksın” demek yerine “Önce tünelden mi geçmek istersin, minderden mi atlamak?” diye sormak çocuğun etkinliğe katılma isteğini değiştirebiliyor. Küçük bir adım bile onun için önemli bir başlangıç olabiliyor.

Bir de unutmamamız gereken bir şey var: Çocuğun o an etkinliğe katılmak istememesi, öğrenemeyeceği anlamına gelmez. Bazen önce izler, sonra merak eder ve kendi isteğiyle denemeye başlar. Bizim görevimiz her çocuğu aynı kalıba sokmak değil, onun öğrenebileceği yolu bulmasına yardımcı olmaktır.

Çocuklardan yalnızca söyleneni yapmalarını beklemek yerine onları anlamaya çalışalım. Çünkü iyi bir eğitim, sadece doğru hareketi göstermekle değil, çocuğun o harekete ulaşmasını sağlayacak doğru yaklaşımı bulmakla mümkündür.

Belki de kendimize sormamız gereken soru şudur: Çocukları gerçekten öğrenmeye mi teşvik ediyoruz, yoksa yalnızca verdiğimiz komutları yerine getirmelerini mi bekliyoruz?

Unutmayalım; her çocuk aynı yoldan öğrenmez. Bazen bir çocuğa öğretebileceğimiz en güzel şey, ona kendi yolunu bulması için güvenli bir alan tanımaktır.

Nurgül Eren

Cimnastik Eğitmeni | Spor ve Çocuk Gelişimi

Yorumlar 0

Bu yazı için henüz onaylı yorum bulunmuyor. İlk yorumu siz yapın.

Nurgül Eren Diğer Köşe Yazıları